هدف از این مطالعه، بررسی امکان وجود ارتباط بین ضایعات فاقد پوسیدگی طوق دندان و تماسهای زودرس در حرکات Centric و Eccentric می باشد.ضایعات فاقد پوسیدگی ناحیه طوق دندان (NCCL) به صورت Wedge type می باشند. اولین عامل اتیولوژیک در ایجاد این ضایعات، تنشهای کششی و فشاری ناشی از نیروهای جویدن و مال اکلوژن می باشد. از بین مراجعان به دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد دو گروه انتخاب شدند. در هر گروه 167 دندان از نظر وجود تماس زودرس در حرکات مرکزی و خارج مرکزی مورد معاینه قرار گرفتند. گروه اول (NCCL) دارای ضایعات فاقد پوسیدگی ناحیه طوق دندان و گروه دوم (کنترل) فاقد این گونه ضایعات بودند.در گروه NCCL بین هفت نوع دندان از نظر میزان شیوع ضایعات اختلاف معنی داری وجود داشت. دندان پرمولر اول و بعد از آن دندان کانین، بیشترین تعداد ضایعه سرویکالی و دندان مولر دوم کمترین ضایعه را دارا بودند. در مقایسه هفت نوع دندان، نتایج مشابه فوق الذکر در مورد تعداد کل تماسهای زودرس به دست آمد. همچنین تجزیه آماری وجود یک رابطه مثبت و بسیار معنی داری را بین شیوع NCCL و تماسهای زودرس مشخص ساخت. اختلافات معنی داری بین گروه کنترل و گروه دارای ضایعات سرویکالی فاقد پوسیدگی (NCCL) از نظر تعداد تماسهای زودرس در رابطه مرکزی و سمت کارگر وجود داشت، معذالک در پیشگرایی و Balancing تفاوت بین دو گروه معنی دار نبود. بین دندانهای فک بالا و پایین از نظر شیوع ضایعات تفاوت معنی داری وجود نداشت.تماسهای زودرس دندانی به خصوص تماسهای زودرس در رابطه مرکزی و سمت کارگر می تواند در ایجاد و شیوع ضایعات سرویکالی موثر باشد.

موکواپیدرموئید کارسینوما، تومور بدخیم با منشا غدد بزاقی بوده و محل شایع آن پاروئید می باشد. این تومور اکثرا در جنس مونث دیده می شود. شایعترین سنین ابتلا 70-20 سال می باشد، در عین حال شایعترین تومور بزاقی بدخیم در اطفال است. در موارد نادری نوع داخل استخوانی آن بخصوص در فک پایین گزارش شده است. اگر چه تومور از پتانسیل بدخیمی به میزان کمی برخوردار است اما قادر به ایجاد متاستاز به غدد لنفاوی ناحیه و یا دور دست می باشد.در این گزارش فعلی، بیمار مردی جوان با سابقه درد در ناحیه دندان نهفته مولر سوم سمت راست فک پایین می باشد. در نمای میکروسکوپی تومر از نوع low-grade است و به درمان جراحی به خوبی پاسخ داده، در حال حاضر بعد از گذشت چهار سال عود تومور مشهود نیست.

راشی تیسم مرتبط با تومور یکی از انواع نادر راشی تیسم است که در دسته راشی تیسم هیپوفسفاتمیک قرار دارد. در این بیماری احتمالا فاکتورهایی توسط تومور آزاد می شود که سیستم 25-OHD-1-Hydroxylase کلیوی را مهار و نموده و باعث کاهش فسفر سرم و بروز علایم بالینی مربوط به راشی تیسم می گردند. مورد زیر بیماری است که طی 11 سال پیگیری شده و نکته جالب توجه در این بیماری عود علایم بالینی راشی تیسم همراه با عود ضایعه سلولهای ژانت گرانولومای فک پایین می باشد.همانطوریکه خواهیم دید در بیمار مورد بررسی با حذف ضایعه بطریقه جراحی، علایم بالینی و آزمایشگاهی بیمار با فاصله زمانی اندک تغییرات بسیار محسوس و معنی داری نشان داد.و درمان های دارویی حتی با دوزهای بالا کمک چندانی به بیمار نکرد.

سابقه و هدف: گرانولومای سلول ژانت، به طور کلی یک ضایعه غیر نئوپلاستیک در نظر گرفته می شود. با وجود آنکه این ضایعه قبلا به عنوان گرانولومای ترمیمی سلول ژانت محسوب می شد، اما شواهد کمی وجود دارد که این ضایعه پاسخ ترمیمی باشد. بعضی از این ضایعات دارای یک رفتار تهاجمی، مشابه یک نئوپلاسم هستند. بیشتر آسیب شناسان فک و صورت دیگر از واژه ترمیمی استفاده نمی کنند. امروزه این ضایعات به عنوان گرانولومای سلول ژانت یا عنوان کلی تر ضایعه سلول ژانت، در نظر گرفته می شوند.گزارش مورد: در این مقاله، یک مورد ژانت سل گرانولومای مرکزی در ناحیه قدامی فک فوقانی و سمت چپ با نمای رادیوگرافی و سیر بالینی غیر معمول گزارش شد.نتیجه گیری: در تشخیص افتراقی تورم هایی که در ناحیه قدامی فک فوقانی بروز می کند، احتمال ژانت سل گرانولومای مرکزی نیز باید مطرح شود. همچنین بررسی هیستوپاتولوژی در تشخیص و انتخاب روش درمانی صحیح ژانت سل گرانولومای مرکزی اهمیت ویژه ای دارد.

ژاینت سل گرانولومای مرکزی، آسیبی درون استخوانی و غیرنئوپلاستیک است، که تقریبا در همه موارد در استخوان های فک ها دیده می شود و در فک پایین و قسمت پیشین نسبت به نواحی پشتی شایع تر است. این مقاله گزارش موردی از ژاینت سل گرانولومای مرکزی در خانمی 56 ساله و بی دندان است، که با شکایت از آسیبی با رشد سریع در بخش پیشین فک بالا به دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز مراجعه کرده است. بر پایه ویژگی های بالینی و وجود کلسیفیکاسیون فراوان، همچنین الگوی کلسیفیکاسیون در پرتونگاری پانورامیک و CT این آسیب با گونه های مخرب آسیب های فیبرواسئوس و بدخیمی ها هماهنگی داشت، اما در بررسی آسیب شناختی بافت به عنوان ژاینت سل گرانولومای مرکزی تشخیص داده شد. هدف از گزارش این مورد، تاکید بر اهمیت آسیب شناختی بافت در تشخیص این آسیب می باشد.

بر روی دو توده نمک به سن ائوسن پسین- الیگوسن پیشین که در نزدیکی گرمسار در راستای گسلهای اصلی رخنمون یافته اند، در 3 محدوده علامتهای فلزی نصب شده اند. هر علامت بر روی یک صفحه فلزی به ابعاد 1×30×30 سانتیمتر قرار دارد که با چهار پایه به طول 50 سانتیمتر بر روی توده های نمک نصب شده اند. با استفاده از یک روش اندازه گیری دقیق در دوره های زمانی 15 تا 60 دقیقه ای حرکات افقی وقائم علامتها نسبت به خط پایه های ثابتی بر روی دشت در روزهایی از سال 1997 میلادی تعیین گردیده است. درجه حرارت سطح زمین در سایه مجاور خط پایه ها در همان فواصل زمانی اندازه گیریها نیز ثبت شده است. نتایج این اندازه گیریها عبارتند از: 1ـ حرکت علامتها نامنظم بوده ولی بین چند سانتیمتر تا 7 متر در هر روز ثبت شده است. معمولا هر علامت در هنگام غروب خورشید به جایی که در هنگام طلوع خورشید قرار داشته بر می گردد که حکایت از تغییر شکل روزانه الاستیک در نمکها دارد. 2ـ حرکات افقی وقائم علامتها در یک روز با یکدیگر هماهنگ بوده و همچنین تغییر فاصله افقی وقائم انها نسبت به خط پایه نیز با هم مرتبط می باشد. 3ـ تعیین میزان استرین نمکها با استفاده از مقادیر حرکتی علامتها مشخص می کند که استرین افقی با فاصله علامتها از خط پایه مرتبط می باشد، درصورتی که استرین قائم ثابت بوده و کاملا به ضخامت نمک در زیر علامتها بستگی دارد. 4ـ حرکات نمک طی چند ساعت را می توان به دلیل افزایش حجم ناشی از افزایش درجه حرارت اندازه گیری شده در نظر گرفت. در صورتی که حرکات بعدی نمک را می توان به دلیل سرعت کمتر افزایش حجم نسبت به تغییرات درجه حرارت در نظر گرفت. 5ـ در برخی از روزها که منحنی نوسانات نیروی کشندی تفاوت زیادی با منحنی تغییرات درجه حرارت دارد، حرکات نامنظم علامتها با تغییرات نیروی کشندی هماهنگی بیشتری دارند. بنابراین پیشنهاد می گردد که نیروی کشندی ماه و خورشید بر روی حرکات توده های نمک رخنمون یافته بر روی سطح زمین موثر می باشند.

سابقه و هدف: راشی تیسم مرتبط با نومور یکی از انواع  نادر راشی تیسم است که در دسته راشی تیسم هیپوفسفاستیک قرار دارد. در این بیماری احتمالا فاکتورهایی توسط تومور آزاد می شود که سیستم 25OHD 1Hydroxyluse کلیوی را مهار می کنند و باعث کاهش فسفر سرم و بروز علایم بالینی مربوط به راشی تیسم می گردند. مواد و روشها: مورد زیر بیماری است که طی 11 سال پیگیری شده و نکته جالب توجه در آن عود علائم کلینیکی راشی تیسم همراه با عود ضایعه ژانت سل گرانولومای فک پایین می باشد. یافته ها: حذف ضایعه به طریقه جراحی، علایم بالینی و آزمایشگاهی را با فاصله زمانی اندکی، تغییرات بسیار محسوس و معنی داری شده است. نتیجه گیری: درمان نهایی راشی تیسم مرتبط با تومور، بدون انجام جراحی کامل و حذف کامل ضایعه مقدور نخواهد بود.

مقدمه: میلین توسط سلول های الیگودندروسیت در سیستم اعصاب مرکزی تولید می شود. ماتریکس خارج سلولی نقش مهمی در تنظیم و هماهنگی بین الیگودندروسیت ها، آکسون و میلین ایفاء می کند. تکامل و بقاء سیستم اعصاب مرکزی وابسته به فعالیت دقیق اجزاء ماتریکس خارج سلولی شامل: پروتئین ها، گلیکوپروتئین ها، گلیکوزآمینوگلیکان ها و پروتئوگلیکان ها است. از لحاظ ساختاری، ماتریکس خارج سلولی نقاط لنگرگاهی برای سلول های عصبی فراهم می کند و سازماندهی این سلول ها را در نواحی مختلف سیستم اعصاب مرکزی تسهیل می کند. از لحاظ شیمیایی، ماتریکس خارج سلولی منبع سیگنال های مولکولی متنوعی است که سبب رشد، فعالیت و بقاء سلولی می شود. در این مطالعه، ما در مورد نقش اجزاء، عوامل و مسیرهای پیام دهی در ماتریکس خارج سلولی شامل: لامینین، کلاژن، فیبرونکتین، فاکتورهای نوروتروفیک، نوروگلین، تناسین، ترانسفرین، سمافورین و کندروئیتین سولفات بر روی تنظیم میلین سازی در سیستم اعصاب مرکزی بحث خواهیم کرد. هماهنگی دقیق تنظیم کننده های مثبت و منفی میلین ساز ماتریکس خارج سلولی در تولید و حفظ مقدار صحیح میلین به منظور بهینه سازی عملکرد سیستم اعصاب مرکزی مهم است. با شبیه سازی ماتریکس خارج سلولی مناسب برای محیط های کشت سه بعدی شرایط میلین سازی و یا بازسازی غلاف میلین می تواند در بهبود راهبردهای درمانی در بیماری های تحلیل برنده غلاف میلین نقش بسزایی ایفاء کند. نتیجه گیری: در این مقاله مروری، ما در مورد اینکه ماتریکس خارج سلولی چطور میلین سازی و الیگودندروژنز سیستم اعصاب مرکزی را تنظیم می کند بحث می کنیم. ما همچنین در مورد نقش ماتریکس خارج سلولی در بیماری های دمیلینه و محیط های کشت سه بعدی برای مدل های بیماری های تحلیل برنده عصبی بحث می کنیم.

تکنیک سنجش حرکات Saccadic چشم که کنترل آن از اراده و اختیار شخص خارج است، یک روش نسبتا حساسی برای مطالعه و اندازه گیری اثرات بعضی داروهاست که بر روی سستم عصبی مرکزی اثر می گذارد. هرچند که آناتومی و فیزیولوژی قسمت هایی از مغز که حرکات Saccadic چشم را کنترل می کنند به خوبی شناخته شده است، ولی به فارماکولوژی حرکات Saccadic چشم در انسان کمتر توجه شده است. هدف این تحقیق مطالعه بیشتر نقش رسپتورهای گابا ـ بنزودیازپین در شروع و کنترل حرکات Saccadic است. برای این منظورآگونیست رسپتور GABAb بلکوفن (شل کننده عضلانی با اثرات مرکزی)، مهار کننده آنزیم گابا ترانس آمیناز ویگاباترین (داروی ضد صرع) و آگونیس بنزودیازپین میدازولام (داروی ضد اضطراب و کمک بیهوشی) به کار گرفته شد. این مطالعه بر روی نه نفر داوطلب در بیمارستان Britol Royal infirmary به صورت یک مطالعه دو سو کور انجام گرفت و با پلاسبو مقایسه گردید. "در این مطالعه علاوه بر اندازه گیری ضربان قلب و فشار خون یک سری روانکاوی خود آزمون نیز از میزان Alertness داوطلبین جهت مقایسه به عمل آمد. بکلوفن و ویگاباترین اثر معنی داری بر روی حرکات Saccadic و خودآزمون های اضطراب، خمودی و هوشیاری نداشتند ولی میدازولام تغییرات معنی داری در سرعت پیک، شتاب اوج گیری و شتاب افت کننده حرکات Saccadic، نسبت شتاب اوج گیری به شتاب افت کننده و Saccadic error به وجود آورد. میدازولام همچنین بر میزان خمودی داوطلبین افزود و همزمان اضطراب و هوشیاری داوطلبین را کاهش داد. هیچ گونه تداخل اثر دارویی بین بکلوفن یا ویگاباترین با میدازولام مشاهده نگردید. این مطالعه بیانگر این است که بنزودیازپین هستند نقش مهم تری دارند. عدم تاثیر ویگاباترین بر روی حرکات Saccadic چشم غیر منتظره است و فاکتورهای فارماکوکینتیکی و فارماکودینامیکی ممکن است تاثیرگذار باشند. استفاده از آگونیست های انتخابی GABAa  می تواند نقش این رسپتورها را در کنترل حرکات Saccadic چشم روشن تر کند.

زمینه: FNAB روش تشخیصی مفیدی است که از ویژگی راحتی، دقت، صحت و قابلیت برخوردار است و به طور معمول برای تشخیص تومورهای غدد بزاقی پاروتید و تیروئید استفاده می‎شود.هدف: مطالعه به منظور تعیین توانایی تشخیصی FNAB برای ژانت سل گرانولومای مرکزی فک انجام شد.مواد و روش ها: از بین بیماران مراجعه کننده به بخش جراحی دانشکده دندان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی قزوین، 16 بیمار با ضایعه رادیولوسنت که در تشخیص افتراقی آنها ژانت سل‎گرانولومای مرکزی فک (CGCG) مطرح بود، انتخاب شدند. در هر بیمار قبل از جراحی توسط سه سرنگ گیج 18 و در سه نقطه متفاوت ضایعه سوراخ و آسپیراسیون انجام و محتویات بر روی سه لام گسترش داده شد. فیکساسیون توسط پاتوفیکس انجام و جهت بررسی آسیب‎شناختی به بخش آسیب شناسی ارجاع داده شد.یافته ها: در 4 نمونه از 16 نمونه FNAB علاوه بر خون ریزی، آماس، لنفوسیت ها و سلول های چند هسته ای، سلول ژانت نیز مشاهده شد. جواب هیستوپاتولوژی 3 نمونه از 4 نمونه مورد نظر پس از جراحی نیز CGCG بود. نتایج حاکی از حساسیت %100 و ویژگی %75 FNAB برای ژانت سل گرانولومای مرکزی فک بود.نتیجه گیری: انجام صحیح و دقیق FNAB در کنار یافته های بالینی و پرتوشناختی در تشخیص CGCG موثر خواهد بود. استفاده از این روش می توانند به کاهش هزینه، استرس و آسیب های جسمی بیمار منجر شده و از بذرافشانی (seeding) ضایعه جلوگیری کند.